Recevoir les nouveaux articles par Email

mardi 11 avril 2017

ՄԻԱՍՆՈՒԹԵԱՆ ՃԱՄՓՈՐԴՈՒԹԻՒՆ - MES IMPRESSIONS DU PÈLERINAGE AU MONT SAINT MICHEL

Ապրիլի 1-2-ը Փարիզի Սուրբ Յովհաննէս Մկրտիչ Մայր Տաճարի երիտասարդաց միութեան անդամներով աղօթական առանձնացման նպատակով մեկնեցինք դէպի Ովկիանոս՝ Սուրբ Միքայէլի վանք (Le mont Saint-Michel), ուր 18-րդ դարասկզբին բանտարկուած է եղել Կ. Պոլսի Աւետիք Եւդոկացի պատրիարքը։

Ճանապարհորդութիւնը սկսուեց վաղ առաւօտեան։ Նախ Տէր Յուսիկի առաջնորդութեամբ աղօթեցինք եկեղեցում, ապա մեր առջեւ էր շուրջ 4-ժամեայ ճամփորդութիւնը, որ անցկացրեցինք աղօթքով, երգով և երիտասարդներին յատուկ ակտիւութեամբ։ Ապրիլ 1-ը այս տարի Սբ Գրիգոր Լուսաւորչի բանտարկութեան և Արտաշատի վիրապը նետուելու օրն էր, ինչի առթիւ Տէր Յուսիկը ճամփորդներիս ներկայացրեց Սբ. Գրիգորի վարքը, ապա միասնաբար ժամերգութիւն կատարեցինք հենց մեքենայի մէջ՝ խնդրելով մեր հաւատքի հօր բարեխոսութիւնը։ Ճանապարհը շարունակեցինք մեր ազգային և ժողովրդական երգերի կատարումներով։ Երգում էինք առանց մէկս միւսին հերթ տալու, յաճախ շփոթելով բառերը եւ մէկմէկու լրացնելով։ Այսպիսի պահերին է, որ զգում ենք ու կարօտում մեր հայութեան մէկութիւնը, գիտակցում, որ որքան էլ օտար ափերում դժուար է ապրել ու արարել որպէս հայ եւ պահպանել ինքնութիւնը՝ մշակոյթը, լեզուն... միեւնոյն է, անհնար է մեզ ձուլել այլ ազգերի հետ։ Անուրանալի է, որ քրիստոնէութիւնն է այն միակ հաւատը, սէրը, որ օգնում է մեզ ճիշտ ապրել, եկեղեցին է այն միակ հոգևոր ուժը, միակ կառոյցը, որ համախմբում է ամբողջ հայութեանը։ Մեր Եկեղեցին, որքան էլ հին, այնքան էլ երիտասարդ պէտք է լինի և երջանիկ ենք, որ Փարիզի մէջ այդպիսի երիտասարդ մի եկեղեցի է աճում։ Շատ կարեւոր է հովւի ու հաւատացեալների, առաւել եւս երիտասարդների միջեւ եղած կապը, վստահութիւնը, փոխադարձ հասկացողութիւնը տարբեր իրավիճակներում, նոյնիսկ տարաձայնութիւնների մէջ։ Նման պայմաններում երիտասարդները, Աստծոյ խօսքն ընդունելով, անշահախնդրօրէն նուիրւում են եւ կապւում Հայ Եկեղեցուն եւ քրիստոնէութեանը։

Մենք արդեն մեր ճամբարում ենք։ Այստեղ՝ բնութեան գրկում, գիշերակացի համար 3 բնակարաններ ունենք, որ կոչել ենք ՀԱՅԱՍՏԱՆ, ՍՓԻՒՌՔ, ԱՐՑԱԽ՝ այս կերպ ընդգծելով հայութեան միասնականութիւնն ամէնուր։ Օրուայ 2-րդ կէսը՝ ճաշից յետոյ անցկացրեցինք հետաքրքրական հոգեւոր զրոյցով եւ շատ ակտիւ քննարկումով, որի նիւթն էր՝ «Ինչպէ՞ս պէտք է իր նպատակներին հասնի քրիստոնեայ երիտասարդը»։ Երեկոյեան ընթրիքի պատրաստութիւնը տղաների ուսերին է՝ բանջարեղէններից պահքային խորոված են պատրաստում, հակառակ որ անձրեւը յամառօրէն փորձում է խանգարել։
Կէսգիշերից առաջ մեր տնակներից մէկում՝ Տէր Յուսիկի առաջնորդութեամբ միասնական աղօթքի կանգնեցինք՝ կատարելով Խաղաղական եւ Հանգստեան Հսկման ժամերգութիւններ, որոնց աւարտին Տէր Յուսիկը հակիրճ քարոզ խօսեց քրիստոնէական միասնականութեան մասին։
Նոյնպէս եւ առաւօտը դիմաւորեցինք Արեւագալի ժամերգութեամբ եւ մեր աղօթքները յատկապէս ուղղեցինք դէպի Հայաստան, ուր որ այդ օրը Խորհրդարանական ընտրութիւններ էին եւ Արցախ, որի սահմանին 1 տարի առաջ ցաւալի պատերազմական լարում էր ստեղծուել։ Մեր աղօթքները խաղաղութեան Հայաստանի եւ Արցախի անվտանգութեան եւ ամէնուր Աստուծոյ կամքը հաստատելու համար էին։
Կէսօրուայ ճաշից յետոյ բոլորս ուղեւորուեցինք դէպի Մոնթ Սան Միշելի վանքը, որտեղ հաղորդ դարձանք պատմական այդ հսկայ համալիրի անցեալին եւ ներկային։ Առիթ ունեցանք նաեւ միասնաբար վերստին աղօթելու Սան Միշելի մայր տաճարի մէջ՝ այսպիսով աւարտին հասցնելով մեր աղօթական առանձնացումը։

Փառք Աստծուն այս օրերի համար, որ անցկացրեցինք աղօթքով, միաբանութեամբ, աստուածային հանգստութեան մէջ եւ երիտասարդական աւիւնով լցուած վերադարձանք մեր առօրէական կեանքին։ 

Աննա Մաճկալեան


Je remercie tout d’abord le Père Houssik Sargsyan et notre sponsor de nous avoir donné la possibilité de réaliser notre pèlerinage, qui s’est déroulé sous le signe de la paix et du respect. Ce pèlerinage nous a permis de comprendre l’importance de la paix intérieure, mais aussi de celle qui émane de nous pour influencer notre entourage. Nos deux journées se sont déroulées dans la prière et la réflexion, dans une ambiance calme et propice à la réflexion. Ce qui m’a le plus marqué, c’est notre jeu de réflexion sur des projets religieux, organisé le premier jour, qui nous a permis de comprendre les étapes que tout chrétien devrait suivre quand il entreprend un projet : à savoir, commencer par prier et par confier à la volonté de Dieu la faisabilité de son projet. Notre groupe a particulièrement apprécié l'atmosphère du Mont Saint-Michel où nous avons pu faire une prière pendant cette période de Carême.
    Lucie OSSEPIAN

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...