Recevoir les nouveaux articles par Email

vendredi 13 mai 2016

LA PENTECÔTE - ՀՈԳԵԳԱԼՈՒՍՏ

La Pentecôte est l’une des fêtes importantes de la Chrétienté, elle est considérée comme la fête de l’instauration de l’Eglise du Christ et du Saint-Esprit. Notre Sauveur avait promis, lors du dernier repas, d’envoyer le Saint Esprit aux apôtres (Jean 16.7), et, le jour de l’Ascension, il leur avait ordonné de l’attendre à Jérusalem, juqu’à ce qu’ils reçoivent le Saint Esprit (Luc 24.49), ce qui s’accomplit 50 jours après Pâques, à la Pentecôte juive (“Pentecoste” se traduit comme le 50ème jour).
« Le jour de la Pentecôte étant arrivé, ils se trouvaient tous ensemble dans un même lieu, quand, tout à coup, vint du ciel un bruit tel que celui d'un violent coup de vent, qui remplit toute la maison où ils se tenaient. Ils virent apparaître des langues qu'on eût dites de feu ; elles se partageaient, et il s'en posa une sur chacun d'eux. Tous furent alors remplis de l'Esprit Saint et commencèrent à parler en d'autres langues, selon que l'Esprit leur donnait de s'exprimer. Or il y avait, demeurant à Jérusalem, des hommes dévots de toutes les nations qui sont sous le ciel. Au bruit qui se produisit, la multitude se rassembla et fut confondue : chacun les entendait parler en son propre idiome. Ils étaient stupéfaits, et, tout étonnés, ils disaient : « Ces hommes qui parlent, ne sont-ils pas tous Galiléens ? Comment se fait-il alors que chacun de nous les entende dans son propre idiome maternel ? » (Actes, chapitre 2, versets  1 à 6)
Après la Pentecôte, les apôtres du Christ, fortifiés par les Grâces, se dispersèrent dans le monde entier pour prêcher la Bonne Nouvelle du Salut et fonder de nouvelles églises.
L’église apostolique arménienne fête la Pentecôte 50 jours après la fête de Pâques (soit le 20 mai cette année) et comprend un rite spécifique pour ce jour-là, établi par St Jean Chrysostome (347-407), dont plusieurs parties dédiées à la Sainte Trinité, qui se mêlent à la messe, avec de très belles prières.

Քրիստոնէական կարեւոր տօներէն է Հոգեգալուստը, որ կը համարուի Քրիստոսի եկեղեցւոյ հիմնադրումի եւ Ս. Հոգիի տօն: Փրկիչը վերջին ընթրիքին խոստացաւ առաքեալներուն ղրկել Ս. Հոգին (Յովհ. 16:7) եւ Համբարձման օրն ալ հրամայեց Երուսաղէմի մէջ սպասել մինչեւ Ս. Հոգին ընդունին (Ղուկ. 24:49), ինչ որ կատարուեցաւ Զատիկի յիսուն օրերուն լրանալէն ետք՝ հրէական Պենտեկոստէին (Պենտեկոստէ կը թարգմանուի 50-րդ օր).
«Երբ Պենտեկոստէի տօնը հասաւ, բոլորն ալ միաբան՝ մէկ տեղ էին: Յանկարծ շառաչ մը եղաւ երկինքէն՝ սաստկաշունչ հովի մը ձայնին պէս, ու լեցուց ամբողջ տունը՝ ուր նստած էին: Եւ բաժնուած լեզուներ երեւցան իրենց՝ որպէս թէ կրակէ, ու հանգչեցան անոնցմէ իւրաքանչիւրին վրայ: Բոլորն ալ լեցուեցան Սուրբ Հոգիով եւ սկսան խօսիլ ուրիշ լեզուներով, ինչպէս Հոգին իրենց խօսիլ կու տար: Երուսաղէմ բնակող Հրեաներ կային, բարեպաշտ մարդիկ՝ երկինքի տակ եղած ամէն ազգէ: Երբ այս ձայնը եղաւ, բազմութիւնը համախմբուեցաւ ու շփոթեցաւ, որովհետեւ կը լսէին թէ անոնք կը խօսէին իրենցմէ իւրաքանչիւրին սեփական բարբառով» (Գործք 2:1-6):
Հոգեգալուստէն վերջ Ս. Հոգւոյ շնորհներով զօրացած Քրիստոսի առաքեալներ սփռուեցան ամբողջ աշխարհի մէջ՝ քարոզելու Փրկութեան Աւետարանը եւ հիմնադրելու նորանոր եկեղեցիներ:
Հայաստանեայց Եկեղեցին Հոգեգալուստը մշտապէս կը տօնէ Յարութեան տօնէն 50 օր վերջ (այս տարի` 20 Մայիս) եւ ունի Ս. Յովհան Ոսկեբերանի (347-407) կողմէ հաստատուած իւրայատուկ ծիսակարգ մը, որով Պատարագի որոշ հատուածներ կ՚ընդմիջուին Ս. Երրորդութեան նուիրուած գեղեցկագոյն աղօթքներով եւ ապա կը շարունակուին:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...