Recevoir les nouveaux articles par Email

mardi 29 décembre 2015

ՏՕՆԱԾԱՌԻ ԱՒԱՆԴՈՒԹԻՒՆԸ - LA TRADITION DU SAPIN DE NOEL

Նոր Տարուայ եւ Սուրբ Ծնունդի ամենէն սիրելի եւ անբաժանելի զարդարանքն է Տօնածառը, որի ծագման, գործածութեան եւ նշանակութեան մասին բազմատեսակ վարկածներ կը պտտին։ Քրիստոնէական աւանդազրոյցի մը համաձայն, երբ Մանուկ Յիսուս ծնաւ, մոգերու եւ հովիւներու հետ անոր երկրպագելու գացին նաեւ ծառերը: Իւրաքանչիւր ծառ կը մօտենար եւ կ՚երկրպագէր Յիսուսին՝ ընծայ բերելով իր պտուղները: Սակայն երբ հերթը հասաւ եղեւնիին, ան չհամարձակեցաւ մօտենալ, որպեսզի չծակծկէ իր սուր տերեւներով նորածին Փրկիչը: Այս խոնարհութիւնը տեսնելով Աստուած եղեւնին առաւել մեծ պատուի արժանացուց՝ ըսելով. «Այսուհետեւ դուն պիտի ըլլաս Սուրբ Ծնունդի խորհրդանիշ ծառը՝ զարդարեալ ուրախացնելով բոլոր մանուկները»:
Այսուամենայնիւ տօնածառի գործածութիւնը Ամանորին այնքան ալ հին չէ. հաւանաբար, անիկա լայն կիրառութիւն ստացած է 16-րդ դարէն սկսեալ եւ անոր ծննդավայր կը հանդիսանայ Գերմանիան։ Մշտադալար ըլլալով՝ եղեւնին եւ անոր տեսակները շատ յարմար նկատուած են ձմեռնային տօներու համար։ Յետագային անոր տրուած է նաեւ Աստուածաշնչեան կենաց ծառի խորհուրդը, որմէ կախուած խաղալիքները եւ անուշեղէնը դրախտի գեղեցկութեան եւ Սուրբ Հոգիի պտուղներու նշանակները եղած են։
Յիշատակելու արժանի է, որ հայկական աւանդական սովորութեամբ եւս Կաղանդին ծառ մը կը զարդարէին, որ ունէր կենաց ծառի խորհուրդը։ Սովորաբար հայեր ամուր ճիւղ մը կը կտրէին ձիթենիէն, եկեղեցի կը տանէին, որպէսզի քահանան օրհնէր, ապա իրենց տուները կը տանէին եւ քաղցրաւենիքով զարդարելով կը դնէին տօնական սեղանի վրայ։ Ծառի պտուղներէն օգտուողները կը հաւատային որ գալ տարին պիտի անցնեն խաղաղ, առողջ եւ անվրդով:


L’ornement le plus aimable et le plus préféré du Nouvel An et de Noël est le sapin. Il existe plusieurs hypothèses sur son origine, son utilisation et sa signification. Selon une tradition chrétienne, quand l’enfant Jésus est né, les sages et les bergers, ainsi que les arbres, sont partis prosternés devant le Sauveur. Mais quand c’était au tour du sapin, ce dernier n’a pas osé de s’approcher du nouveau-né, de peur de le piquer avec ses feuilles pointues. En voyant son humilité, Dieu a donné l’honneur au sapin en lui disant : «  A partir de maintenant tu seras le symbole de Noël, décoré avec de beaux ornements et étant une source de joie à tous les enfants ».
Néanmoins l’utilisation du sapin de Noël n’est pas trop vieille. Son utilisation a été, probablement, propagée au cours du 16ème siècle en Allemagne. Etant toujours en verdure, le sapin et les autres arbres de ce type sont adaptés pour les fêtes hivernales. Un peu plus tard, on lui a accordé un sens biblique en étant l’Arbre de Vie. Les jouets et les douceurs suspendus sur l’arbre font référence à la beauté du Paradis et aux fruits de l’Esprit Saint.A noter que dans la coutume traditionnelle arménienne, on décorait un arbre de Noël qui symbolisait l’Arbre de Vie. D'habitude, les arméniens découpaient une branche solide d’olivier et le prêtre la bénissait dans l’église. Ensuite on ramenait cette branche bénite chez soi en la décorant avec des douceurs et des fruits et on la posait au centre de la table.  Ceux qui consommaient les fruits et les douceurs de cet arbre croyaient et avaient confiance qu’ils vont passer une année tranquille pleine de paix et de santé.

(Traduction: Pauline)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...