Recevoir les nouveaux articles par Email

jeudi 13 août 2015

ՄԵԿՆՈՒԹԻՒՆ ԱՆԻՐԱՒ ՏՆՏԵՍԻ ԱՌԱԿԻ (ՂՈՒԿԱՍ 16։1-13)

Փարիզի «Սուրբ Յովհաննէս Մկրտիչ» երիտասարդաց միութիւնը, ինչպէս արդէն յայտարարած ենք, քննարկումներու նոր փուլ սկսած է Քրիստոսի առակներու շուրջ: Քննարկումներու ընթացքին Տէր Յուսիկ քահանայ Սարգսեանի օգնութեամբ ներկայ երիտասարդներ կը ջանան հասկնալ Տիրոջ կողմէ մատուցուած առակներու պատմական, իրական խորքը և անոնց արդիականութիւնը մեր կեանքէն ներս: Օգոստոսի 7-ին կը մեկնաբանէինք Քրիստոսի շուրջ 40 առակներէն ամենադժուարըմբռնելին՝ Անիրաւ Տնտեսի առակը: Կարդանք առակը.
Իր աշակերտներուն ըսաւ. «Հարուստ մարդ մը կար՝ որ տնտես մը ունէր. ասիկա ամբաստանուեցաւ անոր առջեւ՝ որպէս թէ կը փճացնէ անոր ինչքը: 2Ուստի կանչեց զայն եւ ըսաւ անոր. “Այս ի՞նչ է որ քու մասիդ կը լսեմ. տնտեսութեանդ հաշի՛ւը տուր, որովհետեւ ա՛լ չես կրնար տնտես ըլլալ”: 3Տնտեսը ըսաւ ինքնիրեն. “Ի՞նչ ընեմ, որովհետեւ տէրս տնտեսութիւնը կ՚առնէ ինձմէ. չեմ կրնար հողագործ ըլլալ, կ՚ամչնամ մուրալու: 4Գիտե՛մ ինչ պիտի ընեմ, որպէսզի երբ հեռացուիմ իմ տնտեսութենէս՝ ընդունին զիս իրենց տունը”: 5Եւ իրեն կանչելով իր տիրոջ պարտապաններէն իւրաքանչիւրը, ըսաւ առաջինին. “Դուն ո՞րչափ կը պարտիս իմ տիրոջս”: 6Ան ալ ըսաւ. “Հարիւր մար ձէթ”: Ըսաւ անոր. “Ա՛ռ մուրհակդ, ու շուտո՛վ նստէ՝ «յիսո՛ւն» գրէ”: 7Յետոյ ըսաւ միւսին. “Դո՛ւն ո՞րչափ կը պարտիս”: Ան ալ ըսաւ. “Հարիւր քոռ ցորեն”: Ըսաւ անոր. “Ա՛ռ մուրհակդ եւ «ութսո՛ւն» գրէ”: 8Տէրը գովեց անիրաւ տնտեսը՝ որ ուշիմութեամբ վարուեցաւ. որովհետեւ այս աշխարհի որդիները աւելի՛ ուշիմ են իրենց սերունդին մէջ՝ քան լոյսի որդիները: 9Ես ալ կ՚ըսեմ ձեզի. “Բարեկամնե՛ր ըրէք ձեզի անիրաւ մամոնայէն, որպէսզի երբ ան պակսի՝ ընդունին ձեզ յաւիտենական բնակարաններու մէջ”: 10Ա՛ն որ ամենափոքր բանին մէջ հաւատարիմ է՝ շատին մէջ ալ հաւատարիմ կ՚ըլլայ, եւ ա՛ն որ ամենափոքրին մէջ անիրաւ է՝ շատին մէջ ալ անիրաւ կ՚ըլլայ: 11Ուրեմն եթէ անիրաւ մամոնային մէջ հաւատարիմ չըլլաք, ճշմարիտ հարստութիւնը ո՞վ պիտի վստահի ձեզի: 12Եթէ ուրիշին բանին մէջ հաւատարիմ չըլլաք, ձե՛րը ո՞վ պիտի տայ ձեզի: 13Ո՛չ մէկ ծառայ կրնայ ծառայել երկու տիրոջ. որովհետեւ կա՛մ մէկը պիտի ատէ եւ միւսը սիրէ, կա՛մ մէկուն պիտի յարի՝ ու միւսը արհամարհէ: Չէք կրնար ծառայել Աստուծոյ եւ մամոնային»:
Ի տարբերութիւն Յիսուսի առակներու մեծամասնութեան, այս առակը բացառիկ է իր ձեւով. այն չի պարունակեր այլաբանութիւններ եւ թաքնուած հերոսներ, այլ կը պատկանի օրինակային առակներու շարքին, այսինքն անհրաժեշտ է իմաստը հասկնալ ինչպէս որ է եւ համեմատութեան մէջ դնել մեր քրիստոնէական կեանքի հետ:


Ժամանակին Հռոմի Յուլիանոս Ուրացող կայսրը (361 - 363թթ) իր հակաքրիստոնէական քարոզչութիւններու համար կ’օգտագործեր այս «գողերու առակը»: Առաջին հայեացքէն տպաւորութիւն կը ձգուի, թէ «Տէրը գովեց անիրաւ տնտեսը՝ որ ուշիմութեամբ վարուեցաւ» տողերուն մէջ Աստուածաշունչը կ՚արդարացնէ «խաբէութիւնը», սակայն Տէրը հոս կ՚ուզէ համեմատութիւն մը ընել այս աշխարհի որդիներու (աշխարհայիններու), որոնք աւելի ուշիմ են իրենց կեանքի ապահովութեան համար և լոյսի որդիներու (դրոշմուած եւ մկրտուած հաւատացեալներու) միջեւ: Այս վերջինները, որ մենք ենք, նոյն կերպով պէտք է պայքարինք մեր հոգեւոր աշխարհին մէջ որ չկորսնցնենք փրկութիւնը եւ անիրաւ մամոնայէն (դրամէն) բարեկամներ շահինք երկինքին մէջ, ինչպէս ուշիմ եւ ճարպիկ տնտեսը երկրի վրայ կը ջանար:
Այս առակով Աստուած քրիստոնեային վերաբերմունքը կը ճշտէ դրամին հանդէպ, քանի որ յայտնի է, որ բոլոր տեսակի մեղքերու դրդապատճառը արծաթասիրութիւնն է (Ա Տիմ. 6:11): Յիսուս կ՚ըսէ. «Բարեկամնե՛ր ըրէք ձեզի անիրաւ մամոնայէն, որպէսզի երբ ան պակսի, ընդունին ձեզ յաւիտենական բնակարաններու մէջ»: Մեր ունեցած արծաթը մեզի թշնամի թող չըլլայ, այլ եթէ ան պակսի, մեր բարիքին համար թող պակսի՝ որպէս բարեսիրութիւն, աղքատասիրութիւն, ազգային տուրք, եկեղեցւոյ ծախսերուն եւ ծրագիրներուն մասնակցութիւն: Դրամէն բարեկամներ շահինք վասն մեր հոգիներու փրկութեան՝ ամէն ինչ ընելով յանուն Յիսուս Քրիստոսի:

Արազ Կարպուշեան

Յ.Գ. Եթէ հետաքրքրեց, միացիր մեզ ամէն Ուրբաթ ժամը 20:00 Փարիզի Հայկական Եկեղեցիի շրջափակին մէջ՝ ծանօթանալու Քրիստոսի միւս առակներու մեկնաբանութեանը: Սիրով կը սպասենք:



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...