Recevoir les nouveaux articles par Email

mardi 26 mai 2015

«ՍԱՀՄԱՆՔ ՔԱՋԱՑ ԶԷՆՆ ԻՒՐԵԱՆՑ» - "LES VAILLANTS ONT POUR ARME LEUR FRONTIERE"

Օտարի մը համար անգամ գաղտնիք չէ, թէ որքան դժուարին եղած է Հայոց ճակատագիրը, թէ ինչպիսի հալածական եւ արիւնալի ճանապարհ մը անցած է հայոց պատմութիւնը՝ աւեր, թալան, կոտորած ու պանդխտութիւն: Սակայն, այսքանով հանդերձ, ինչպէս պատմահայր Մովսէս Խորենացին կ'ըսէ. «Թէպէտ մենք փոքր ածու մըն ենք եւ շատ սահմանափակ թիւով եւ շատ անգամ օտարթագաւորութեան տակ նուաճուած, բայց եւ այնպէս մեր աշխարհի մէջ ալ քաջութեան բազում գործեր կան գործուած, գրուելու եւ յիշատակուելու արժանի»: Քաջագործութիւններու այս շղթային խտացումը կարծես ըլլայ Մայիս ամիսը, որ իր ծոցին մէջ կ'անթեղէ հայ ազգի քաջ ու զինավառ ոգին: Իր սկիզբը առնելով Վարդանանց «վասն հաւատոյ եւ վասն հայրենեաց»՝ կենաց-մահու պայքարէն ան կը հասնի մինչեւ նորօրեայ մեր պատմութիւնը՝ Սարդարապատը, Բաշ Ապարանն ու Ղարաքիլիսան, մայիսեան ճակատամարտեր, որոնց մէջ հայոց «փոքր ածուն»՝ հոգեւորական, թէ աշխարհական, ուսը ուսին, բազուկը բազուկին սեղմած ստիպեց նենգ օսմանին խոնարհիլ հայու ոգիին առջեւ: Որպէս արդիւնք հայոց միասնականութեան՝ քանի մը օր ետք՝ 1918 Մայիս 28-ին պիտի հռչակուէր Հայաստանի Առաջին Հանրապետութիւնը: Երկրորդ աշխարհամարտն ալ բռնապետութեան դէմ պայքարի մէջ հարիւր հազարաւոր հայեր կլանեց, որոնք իրենց քաջագործութիւններով ու աներկիւղ ընթացքով ծանրակշիռ մաս եւ բաժին ունեցան մայիսեան մեծ հաղթանակի մէջ: Քերթողահայր Խորենացիի «Քաջերու սահմանը իրենց զէնքն է» սկզբունքով հայն իր իրաւունքն ու արժանապատուութիւնը պահպանեց եւ ապացուցեց նաեւ վերջին գոյամարտին՝ Արցախի մէջ, ուր հայու արիութիւնն ու ոգիի ամրութիւնը յաղթահարեցին ամէն տեսակ դժուարութիւն ու ճգնաժամ՝ պարգեւելով մայիսեան անկրկնելի յաղթանակ մը՝ ազատագրուած Շուշի եւ Արցախ: 
La tragique destinée du peuple arménien, son calvaire rempli d’histoires de pillages, de violences et de meurtres subis n’est pas ignorée par la plupart des étrangers. Mais comme nous le rappelle «le Père de l’histoire arménienne » Saint Movsès Khorenatsi :
«Il se peut que nous soyons une petite terre et en nombre très limité, souvent ployés sous le joug de rois étrangers, il n’en demeure pas moins que notre histoire est pleine d’actes de bravoure et d’héroïsme dignes  d’être racontés et commémorés ».  Nous avons l’impression que dans notre histoire le mois de mai  tient  une place toute particulière car c’est au cours des mois de mai que cette vaillance a atteint son paroxysme. De la Bataille de Vartanants  avec pour devise « Pour notre foi et pour notre patrie ! » jusqu’à notre histoire plus récente, les  Batailles de Sardarapat, de Pash Abaran et de Kharakilisian, où laïcs et religieux  ont combattu main dans la main contre le pouvoir ottoman, toutes ont eu lieu en mai  et ces dernières ont permis la proclamation de la première république d’Arménie qui a vu le jour le 28 Mai 1918. De même, pendant la deuxième guerre mondiale, la bravoure des dizaines de milliers de combattants arméniens a apporté sa contribution à la grande victoire du mois de mai 1945. Pendant les derniers combats dans l’Artsakh, faisant écho à la devise de Movsès Khorenatsi : « Les vaillants ont pour arme leur frontière », les combattants arméniens ont défendu leurs droits et leur dignité malgré toutes sortes de difficultés et ont libéré l’Artsakh et  Chouchi un jour du mois de mai.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...