Recevoir les nouveaux articles par Email

samedi 16 décembre 2017

SAINT JACQUES DE NISIBE (SOURP HAGOB MEDZBENETSI)


Il existe de nombreuses traditions différentes au sujet de l’identité de St Jacques de Nisibe. Il est considéré comme Assyrien par sa nationalité, et l’on peut se poser la question de savoir pourquoi le nom d’un Assyrien est indu parmi les Saints Arméniens.
Saint Jacques est en partie Arménien. Bien que son père fût un Assyrien, il est apparenté à St Grégoire l’Illuminateur, notre Saint Patron, par sa mère. De plus, les Assyriens, à cette époque, étaient très liés aux Arméniens, tout comme les Parthes. La Mésopotamie Assyrienne, connu sous le nom de Asorik, faisait partie pratiquement de la Grande Arménie, et il y avait de nombreux Arméniens et Assyriens qui vivaient ensemble dans cette région utilisant la langue Arménienne comme langue usuelle.

Par la suite, St Jacques devint l’un des Saints les plus populaires du peuple Arménien. Les Arméniens lui ont montré une profonde affection et une grande dévotion.
Nous ne connaissons pas la date exacte de la naissance et de la mort de St Jaques, mais nous pouvons seulement dire qu'il fut un homme du 4ème siècle, car il vécut et travailla vers 350. Sa vie et sa personnalité ont des aspects légendaires. Il fut éduqué pendant son enfance avec St Gregoire l'Illuminateur à Césarée de Cappadoce, le célebre centre éducatif de l'Asie Mineure. Césarée est adjacente  l'Arménie ; elle est connue comme la Petite Arménie (Pokr Hayk).
Saint Jacques de Nisibe fut consacré évêque du siège de Nisibe de Mésopotamie par Melidios, Evêque d’Antioche. Sa consécration eut lieu à Amit (près de Tikranagerd) et, depuis ce moment, il fut connu sous le nom de St Jacques de Nisibe, d’après le nom de son Siège Episcopal.
Il fut l’un des 318 Evêques participants au premier Concile de Nicée (325).

Il devint célèbre comme modèle de vie vertueuse, pieuse, et pour son ascétisme. Il se fit un grand nom, tout particulièrement par son pouvoir d’accomplir des miracles, ce pourquoi, il est appelé parfois « Skantchelakorz », ce qui signifie « thaumaturge ».
La plus belle histoire liée à son nom est la célèbre légende de son ascension du Mont Ararat à la recherche de l’Arche de Noë. Il est connu pour être le premier homme à avoir gravi l’Ararat pour étancher son fervent désir.
Selon l’histoire, St Jacques de Nisibe voulut gravir Ararat pour retrouver l’Arche de Noë. Malgré son âge avancé, il se mit à gravir cette montagne. En chemin, il s’arrêta pour se reposer et s’endormit. Dans son sommeil, un ange s’approcha de lui, et lui dit qu’il était trop âgé, et qu’humainement, il lui était impossible de gravir la montagne jusqu’à son sommet. Mais pour satisfaire son fervent désir, et sa profonde foi, l’ange lui donna un morceau de l’arche, en lui disant « Prends ceci, et que ton désir soit satisfait ». St Jacques, comblé par ce morceau de l’Arche de Noë, rentra chez lui.
Certains écrits doctrinaux et d’éthique morale lui sont traditionnellement attribués. On peut citer également d’importants ouvrages écrits en son honneur parmi lesquels :

a) Une magnifique oraison qui lui a été consacré par St Grégoire de Nareg, le grand mystique Arménien du 10e siècle,
b) Le chant de son jour de fête, connu sous le nom de “ Père Victorieux et Saint ” (Haghtogh yev sourp Hayrabed) fut écrit par le Catholicos St Nersès, “ le Gracieux ”, le grand poète et théologien du 12ème siècle.

La fête de St Jacques de Nesibe est commémorée avec celle de deux autres saints, l’Ermite de Marouk (de l’église de Mésopotamie) et l’évêque Melidios. Le jour de fête de ces Saints est célébré juste avant la période de Noël, vers la mi-décembre. La fête de St Jacques de Nesibe est le jour dédié aux églises qui portent son nom, et c’est un jour de festivités pour celles-ci comme pour ceux qui portent le nom de Hagop (Jacob, ou Jacques).

Pour terminer, il est important de noter que d’après une pieuse croyance traditionnelle, ce morceau de l’Arche de Noë se trouve dans le Saint Patriarcat d’Etchmiadzine.

vendredi 15 décembre 2017

Venez fêter ensemble le Noël arménien dans l'église arménienne



 Le Comité des Dames 
de l'Église Apostolique Arménienne de Paris 
organise 

Le Dîner de veille de  Noël 
5 janvier 2017 à 19h30 

Sous le haut patronage de 
Son Excellence Mgr. Vahan Hovhanessian 
Primat du Diocèse de France 

Salle "Nourhan Fringhian" 
(15 rue Jean Goujon, 75008 Paris)

mercredi 13 décembre 2017

Notre Pèlerinage à Fatima


Le 17 novembre 2017, c’est avec une immense joie que le groupe de Jeunes de l’Eglise Apostolique Arménienne Saint Jean-Baptiste, accompagné par le prêtre Père Houssik, quitta Paris à destination du Portugal pour un pèlerinage à Fatima, ville où, en 1917, La Vierge Marie apparut à plusieurs reprises à trois jeunes bergers.
Le voyage commença par une visite à la Fondation Calouste Gulbenkian, où notre groupe fut accueilli par le directeur de la fondation Razmig Panossian, avec qui nous avons pu échanger à propos de la vie et de l’activité de Calouste Gulbenkian, avant de poursuivre notre route à la découverte de la belle ville de Lisbonne. La journée se termina par une longue promenade, suivie d’un dîner convivial au centre-ville.
Le deuxième jour était évidemment consacré au pèlerinage de Fatima. Notre groupe prit donc la route pour Fatima, située à deux heures de Lisbonne. Chants religieux, lecture des passages de la Messe du dimanche étaient à l’ordre du Jour, avant l’arrivée à la Cathédrale de Fatima.
Une fois sur place, nous avons pu visiter la Cathédrale et assister à la messe, après quoi, père Houssik nous lut un témoignage très intéressant sur l’apparition de la Vierge Marie en Arménie, après quoi, chaque pèlerin se retira pour faire un moment de prière et de recueillement. L’air de la ville semblait pur et le ciel était d’un bleu éclatant, comme si l’endroit avait gardé le souvenir de l’apparition de La Vierge Marie.



L’esprit de convivialité, qui est au cœur de tout pèlerinage groupé, nous accompagnait tout au long du voyage. La ville de Fatima respirait la quiétude et le calme, nos cœurs et esprits furent remplis de cette bonne énergie. Le soir venu, nous avons repris la route pour Lisbonne sous un magnifique coucher de soleil digne d’un tableau de maître. Nos esprits étaient relaxés et nos cœurs remplis de nos prières à Dieu.
Le troisième et dernier jour du voyage, nous avons pu faire une grande balade touristique à Lisbonne, où nous avons profité de la beauté des vieux quartiers et du charme de Lisbonne. Père Houssik nous a ensuite proposé de visiter le Sanctuaire du Christ-Roi. La grandeur du monument et le symbolisme de la statue ont laissée sur chacun de nous une impression inoubliable. Nous rentrâmes à Paris, le cœur rempli de prières et de foi.


Lucie

samedi 2 décembre 2017

ԸՆԹԵՐՑՈՒԱԾՔ ՅԻՍՆԱԿԻ Բ ԿԻՐԱԿԻԻ - LECTURES POUR LE 2eme DIMANCHE DE L'AVENT

ÉSAIE (36.22-31.11)
22Et Eliakim, fils de Hilkija, chef de la maison du roi, Schebna, le secrétaire, et Joach, fils d'Asaph, l'archiviste, vinrent auprès d'Ezéchias, les vêtements déchirés, et lui rapportèrent les paroles de Rabschaké.

1Lorsque le roi Ezéchias eut entendu cela, il déchira ses vêtements, se couvrit d'un sac, et alla dans la maison de l'Eternel. 2Il envoya Eliakim, chef de la maison du roi, Schebna, le secrétaire, et les plus anciens des sacrificateurs, couverts de sacs, vers Esaïe, le prophète, fils d'Amots. 3Et ils lui dirent: Ainsi parle Ezéchias: Ce jour est un jour d'angoisse, de châtiment et d'opprobre; car les enfants sont près de sortir du sein maternel, et il n'y a point de force pour l'enfantement. 4Peut-être l'Eternel, ton Dieu, a-t-il entendu les paroles de Rabschaké, que le roi d'Assyrie, son maître, a envoyé pour insulter le Dieu vivant, et peut-être l'Eternel, ton Dieu, exercera-t-il ses châtiments à cause des paroles qu'il a entendues. Fais donc monter une prière pour le reste qui subsiste encore. 5Les serviteurs du roi Ezéchias allèrent donc auprès d'Esaïe. 6Et Esaïe leur dit: Voici ce que vous direz à votre maître: Ainsi parle l'Eternel: Ne t'effraie point des paroles que tu as entendues et par lesquelles m'ont outragé les serviteurs du roi d'Assyrie. 7Je vais mettre en lui un esprit tel que, sur une nouvelle qu'il recevra, il retournera dans son pays; et je le ferai tomber par l'épée dans son pays. 8Rabschaké, s'étant retiré, trouva le roi d'Assyrie qui attaquait Libna, car il avait appris son départ de Lakis. 9Alors le roi d'Assyrie reçut une nouvelle au sujet de Tirhaka, roi d'Ethiopie; on lui dit: Il s'est mis en marche pour te faire la guerre. Dès qu'il eut entendu cela, il envoya des messagers à Ezéchias, en disant: 10Vous parlerez ainsi à Ezéchias, roi de Juda: Que ton Dieu, auquel tu te confies, ne t'abuse point en disant: Jérusalem ne sera pas livrée entre les mains du roi d'Assyrie. 11Voici, tu as appris ce qu'ont fait les rois d'Assyrie à tous les pays, et comment ils les ont détruits; et toi, tu serais délivré! 

Ա ՆԱՄԱԿ ԹԵՍԱՂՈՆԻԿԵՑԻՆԵՐՈՒՆ (4:1-11)
1Ուստի, չկարենալով ա՛լ աւելի դիմանալ, յօժարեցանք առանձին մնալ Աթէնք, 2եւ ղրկեցինք Տիմոթէո՛սը - մեր եղբայրը, Աստուծոյ սպասարկուն ու մեր գործակիցը Քրիստոսի աւետարանին մէջ -, ամրացնելու ձեզ եւ յորդորելու ձեր հաւատքին մէջ. 3որպէսզի այս տառապանքներուն մէջ ձեզմէ ո՛չ մէկը խախտի, որովհետեւ դուք ձեզմէ գիտէք թէ մենք սահմանուած ենք ատոնց համար: 4Քանի որ երբ մենք ձեր քով էինք, կանխաւ կ՚ըսէինք ձեզի թէ տառապանքներ պիտի կրենք, ինչպէս եղաւ ալ ու դուք գիտէք: 5Հետեւաբար ես ալ, չկարենալով աւելի դիմանալ, մարդ ղրկեցի՝ գիտնալու ձեր հաւատքը, թէ արդեօք Փորձիչը փորձա՛ծ է ձեզ, ու մեր աշխատանքը ընդունայն եղա՛ծ է: 6Բայց հիմա Տիմոթէոս ձեզմէ եկաւ մեզի եւ ձեր հաւատքին ու սիրոյն աւետիսը տուաւ մեզի, եւ ըսաւ թէ ամէն ատեն լաւ յիշատակ ունիք մեզմէ՝ տենչալով տեսնել մեզ, ինչպէս մենք ալ՝ ձեզ: 7Հետեւաբար, եղբայրնե՛ր, ձեր մասին մխիթարուեցանք մեր բոլոր տառապանքներուն ու հարկադրանքներուն մէջ՝ ձեր հաւատքով. 8որովհետեւ հիմա մենք կ՚ապրինք՝ եթէ դուք հաստատուն կենաք Տէրոջմով: 9Քանի որ ի՞նչպէս կրնանք շնորհակալ ըլլալ Աստուծմէ՝ ձեզի համար, այն ամբողջ ուրախութեան համար՝ որ ձեր պատճառով կ՚ուրախացնէ մեզ մեր Աստուծոյն առջեւ. 10գիշեր ու ցերեկ չափազանց կ՚աղերսենք, որպէսզի տեսնենք ձեր երեսը եւ լրացնենք ինչ որ կը պակսի ձեր հաւատքին:
11Նոյնինքն Աստուած՝ մեր Հայրը, ու մեր Տէրը՝ Յիսուս Քրիստոս, թող ուղղեն մեր ճամբան դէպի ձեզ:

samedi 25 novembre 2017

ԸՆԹԵՐՑՈՒԱԾՔ ՅԻՍՆԱԿԻ Ա ԿԻՐԱԿԻԻ - LECTURES POUR LE 1ere DIMANCHE DE L'AVENT

ÉSAIE (36.1-9)
1La quatorzième année du roi Ezéchias, Sanchérib, roi d'Assyrie, monta contre toutes les villes fortes de Juda et s'en empara. 2Et le roi d'Assyrie envoya de Lakis à Jérusalem, vers le roi Ezéchias, Rabschaké avec une puissante armée. Rabschaké s'arrêta à l'aqueduc de l'étang supérieur, sur le chemin du champ du foulon. 3Alors Eliakim, fils de Hilkiլja, chef de la maison du roi, se rendit auprès de lui, avec Schebna, le secrétaire, et Joach, fils d'Asaph, l'archiviste. 4Rabschaké leur dit: Dites à Ezéchias: Ainsi parle le grand roi, le roi d'Assyrie: Quelle est cette confiance, sur laquelle tu t'appuies? 5Je te le dis, ce ne sont que des paroles en l'air: il faut pour la guerre de la prudence et de la force. En qui donc as-tu placé ta confiance, pour t'être révolté contre moi? 6Voici, tu l'as placée dans l'Egypte, tu as pris pour soutien ce roseau cassé, qui pénètre et perce la main de quiconque s'appuie dessus: tel est Pharaon, roi d'Egypte, pour tous ceux qui se confient en lui. 7Peut-être me diras-tu: C'est en l'Eternel, notre Dieu, que nous nous confions. Mais n'est-ce pas lui dont Ezéchias a fait disparaître les hauts lieux et les autels, en disant à Juda et à Jérusalem: Vous vous prosternerez devant cet autel? 8Maintenant, fais une convention avec mon maître, le roi d'Assyrie, et je te donnerai deux mille chevaux, si tu peux fournir des cavaliers pour les monter. 9Comment repousserais-tu un seul chef d'entre les moindres serviteurs de mon maître? Tu mets ta confiance dans l'Egypte pour les chars et pour les cavaliers.

Ա ՆԱՄԱԿ ԹԵՍԱՂՈՆԻԿԵՑԻՆԵՐՈՒՆ (1:1-10)
1Պօղոս, Սիղուանոս եւ Տիմոթէոս, Թեսաղոնիկեցիներու եկեղեցիին՝ Հայր Աստուծմով ու Տէր Յիսուս Քրիստոսով. 2շնորհք եւ խաղաղութիւն ձեզի Աստուծմէ՝ մեր Հօրմէն, ու Տէր Յիսուս Քրիստոսէ: Ամէն ատեն շնորհակալ կ՚ըլլանք Աստուծմէ՝ ձեր բոլորին համար, յիշելով ձեզ մեր աղօթքներուն մէջ, 3անդադար յիշելով ձեր հաւատքին գործը, սիրոյ աշխատանքը, եւ մեր Տէրոջ՝ Յիսուս Քրիստոսի յոյսին համբերութիւնը՝ Աստուծոյ ու մեր Հօր առջեւ, 4գիտնալով՝ սիրելի եղբայրներ՝ թէ Աստուած ընտրեց ձեզ: 5Որովհետեւ մեր աւետարանը քարոզուեցաւ ձեզի ո՛չ միայն խօսքով, այլ նաեւ զօրութեամբ, Սուրբ Հոգիով ու լման վստահութեամբ: Դո՛ւք ալ գիտէք թէ ի՛նչպէս կեցանք ձեր մէջ՝ ձեզի համար, 6եւ դուք նմանեցաք մեզի ու Տէրոջ, ընդունելով խօսքը շատ տառապանքի մէջ՝ Սուրբ Հոգիին ուրախութեամբ: 7Հետեւաբար դուք տիպար եղաք բոլոր հաւատացեալներուն՝ որ Մակեդոնիայի եւ Աքայիայի մէջ են, 8որովհետեւ ո՛չ միայն Մակեդոնիայի եւ Աքայիայի մէջ հռչակուեցաւ Տէրոջ խօսքը ձեզմէ, այլ նաեւ ամէն տեղ տարածուեցաւ Աստուծոյ վրայ ձեր ունեցած հաւատքը, այնպէս որ պէտք չունինք որեւէ բան խօսելու. 9քանի որ իրենք իրենցմէ կը պատմեն մեր մասին, թէ ինչպիսի՛ մուտք ունեցանք ձեր մէջ, եւ ի՛նչպէս դուք կուռքերէն դարձաք Աստուծոյ՝ ապրող ու ճշմարիտ Աստուծոյ ծառայելու համար, 10եւ երկինքէն սպասելու անոր Որդիին՝ որ ինք մեռելներէն յարուցանեց, այսինքն Յիսուսի, որ կ՚ազատէ մեզ գալիք բարկութենէն:

mercredi 22 novembre 2017

LA BIBLE DANS LA TRADITION ARMENIENNE CHRETIENNE (1)

Lorsque je songe au rôle de la Bible dans l’Église arménienne et dans la vie du peuple arménien, il me vient à l’esprit l’image du corps humain et du sang qui y circule. Tout au long de l’histoire de l’Église arménienne, comme aujourd’hui, la Bible occupe une place centrale. Elle donne à la liturgie une signification particulière, et aux fidèles un sentiment très fort de communion avec la présence divine.

Cette présence dominante de la Parole de Dieu dans la liturgie est destinée à communiquer au peuple arménien l’amour et l’attention de Dieu. Car pour comprendre vraiment l’histoire de ce peuple, il faut tenir compte de l’influence primordiale de la Bible, où est consignée la vérité éternelle du salut par la Parole et les actes de Dieu. (...)

Son nom arménien: «le Souffle de Dieu»
Commençons par le nom même de la Bible. En arménien, les gens du peuple aussi bien que les ecclésiastiques l’appellent Astouadsachountch Matean, c’est- à-dire «Livre divinement inspiré». Mais souvent, on dit simplement Astouadsachouhtch ce qui signifié «le Souffle de Dieu». On trouve l’origine de ce nom chez saint Paul (2 Tim. 3.16); mais tandis que Paul emploie cette idée en passant, les Arméniens, eux, y ont reconnu une grande valeur théologique pour définir la Bible dans son sens le plus profond et le plus véritable. Elle caractérise précisément l’attitude des Arméniens: pour eux, la Bible est effectivement le Souffle de Dieu, Transcendant le sens littéral de l’expression, ce souffle jaillit et se répand sous la forme d’une puissance de grâce et de sa¬gesse. L’influence que la Bible a exercé sur la vie, l’histoire et la culture du peuple arménien tient en grande partie à ce mot, Astouadsachountch, et à ses connotations spirituelles et théologiques.

samedi 11 novembre 2017

ԸՆԹԵՐՑՈՒԱԾՔ ՍԲ ԽԱՉԷՆ ՅԵՏՈՅ Թ ԿԻՐԱԿԻԻ - LECTURES POUR LE 9ème DIMANCHE APRES LA STE CROIX

ÉSAIE (24.1-13)
1Voici, l'Eternel dévaste le pays et le rend désert, Il en bouleverse la face et en disperse les habitants. 2Et il en est du sacrificateur comme du peuple, Du maître comme du serviteur, De la maîtresse comme de la servante, Du vendeur comme de l'acheteur, Du prêteur comme de l'emprunteur, Du créancier comme du débiteur. 3Le pays est dévasté, livré au pillage; Car l'Eternel l'a décrété. 4Le pays est triste, épuisé; Les habitants sont abattus, languissants; Les chefs du peuple sont sans force. 5Le pays était profané par ses habitants; Car ils transgressaient les lois, violaient les ordonnances, Ils rompaient l'alliance éternelle. 6C'est pourquoi la malédiction dévore le pays, Et ses habitants portent la peine de leurs crimes; C'est pourquoi les habitants du pays sont consumés, Et il n'en reste qu'un petit nombre. 7Le moût est triste, la vigne est flétrie; Tous ceux qui avaient le coeur joyeux soupirent.
8La joie des tambourins a cessé, la gaîté bruyante a pris fin, La joie de la harpe a cessé. 9On ne boit plus de vin en chantant; Les liqueurs fortes sont amères au buveur. 10La ville déserte est en ruines; Toutes les maisons sont fermées, on n'y entre plus. 11On crie dans les rues, parce que le vin manque; Toute réjouissance a disparu, L'allégresse est bannie du pays. 12La dévastation est restée dans la ville, Et les portes abattues sont en ruines. 13Car il en est dans le pays, au milieu des peuples, Comme quand on secoue l'olivier, Comme quand on grappille après la vendange.


ՆԱՄԱԿ ԵՓԵՍԱՑԻՆԵՐՈՒՆ (5:15-33)
15Ուրեմն զգուշացէ՛ք որ ընթանաք շրջահայեցութեամբ. ո՛չ թէ անխոհեմներու պէս, 16հապա՝ իմաստուններու պէս: Գնեցէ՛ք ժամանակը, որովհետեւ օրերը չար են: 17Ուստի անմիտ մի՛ ըլլաք, հապա հասկցէ՛ք թէ ի՛նչ է Տէրոջ կամքը: 18Մի՛ արբենաք գինիով՝ որուն մէջ անառակութիւն կայ, հապա Հոգիո՛վ լեցուեցէք: 19Սաղմոսներով, օրհներգերով եւ հոգեւոր երգերով դուք ձեր մէջ խօսակցելով՝ երգեցէ՛ք ու սաղմո՛ս ըսէք Տէրոջ ձեր սիրտերուն մէջ: 20Ամէն ատեն՝ ամէն բանի համար շնորհակա՛լ եղէք Աստուծմէ եւ Հօրմէն, մեր Տէրոջ՝ Յիսուս Քրիստոսի անունով: 21Իրարու հպատակեցէ՛ք Աստուծոյ վախով:
22Կինե՛ր, հպատակեցէ՛ք ձեր ամուսիններուն՝ որպէս թէ Տէրոջ. 23որովհետեւ ամուսինը կնոջ գլուխն է, ինչպէս Քրիստոս ալ եկեղեցիին գլուխն է, եւ ինքն է մարմինին Փրկիչը: 24Հետեւաբար, ինչպէս եկեղեցին հպատակ է Քրիստոսի, նոյնպէս ալ կիները թող ըլլան իրենց ամուսիններուն՝ ամէն բանի մէջ:
25Ամուսիննե՛ր, սիրեցէ՛ք ձեր կիները, ինչպէս Քրիստոս ալ սիրեց եկեղեցին եւ ընծայեց ինքզինք անոր համար, 26որպէսզի սրբացնէ զայն ու մաքրէ ջուրի լուացումով՝ խօսքին միջոցով. 27որպէսզի ներկայացնէ զայն իրեն՝ իբր փառաւոր եկեղեցի մը, որ չունենայ բիծ, կամ կնճիռ, կամ նման որեւէ բան, հապա ըլլայ սուրբ եւ անարատ: 28Նոյնպէս ալ ամուսինները պարտաւոր են սիրել իրենց կիները՝ իրենց մարմիններուն պէս. ա՛ն որ կը սիրէ իր կինը՝ կը սիրէ ինքզինք: 29Արդարեւ ո՛չ մէկը երբեք ատած է իր մարմինը, հապա կը կերակրէ զայն ու կը փայփայէ, ինչպէս Տէրն ալ՝ եկեղեցին. 30քանի որ մենք անոր մարմինին անդամներն ենք, անոր միսէն եւ անոր ոսկորներէն: 31“Ատոր համար մարդը պիտի թողու հայրն ու մայրը, եւ պիտի յարի իր կնոջ, ու երկուքը պիտի ըլլան մէ՛կ մարմին”: 32Ասիկա մեծ խորհուրդ մըն է. բայց ես կը խօսիմ Քրիստոսի եւ եկեղեցիին մասին: 33Սակայն ձեզմէ իւրաքանչիւրը թող սիրէ իր կինը այնպէս՝ ինչպէս ինքզինք, ու կինը թող ակնածի իր ամուսինէն:

samedi 28 octobre 2017

ԸՆԹԵՐՑՈՒԱԾՔ ՍԲ ԽԱՉԻ ԳԻՒՏԻ ՏՕՆԻ - LECTURES POUR LA FETE DE LA DECOUVERTE DE LA ST CROIX


ÉSAIE (33:22-34:1)
22Car l'Eternel est notre juge, L'Eternel est notre législateur, L'Eternel est notre roi: C'est lui qui nous sauve. 23Tes cordages sont relâchés; Ils ne serrent plus le pied du mât et ne tendent plus les voiles. Alors on partage la dépouille d'un immense butin; Les boiteux même prennent part au pillage: 24Aucun habitant ne dit: Je suis malade! Le peuple de Jérusalem reçoit le pardon de ses iniquités.


1Approchez, nations, pour entendre! Peuples, soyez attentifs! Que la terre écoute, elle et ce qui la remplit, Le monde et tout ce qu'il produit!


Ա ՆԱՄԱԿ ԿՈՐՆԹԱՑԻՆԵՐՈՒՆ (1:18-24)
18Արդարեւ խաչին քարոզութիւնը յիմարութիւն է անոնց համար՝ որ կը կորսուին, իսկ մեզի համար՝ որ փրկուած ենք՝ Աստուծոյ զօրութիւնն է:
19Որովհետեւ գրուած է. «Իմաստուններուն իմաստութիւնը պիտի կորսնցնեմ, ու խելացիներուն խելքը պիտի ջնջեմ»:
20Ո՞ւր է իմաստունը, ո՞ւր է դպիրը, ո՞ւր է այս աշխարհի վիճաբանողը. միթէ Աստուած չյիմարացո՞ւց այս աշխարհի իմաստութիւնը: 21Արդարեւ՝ քանի աշխարհը իր իմաստութեամբ չճանչցաւ Աստուած՝ անոր իմաստութեան մէջ, Աստուած բարեհաճեցաւ քարոզութեան յիմարութեամբ փրկել անո՛նք՝ որ կը հաւատան. 22որովհետեւ Հրեաները նշան կը պահանջեն, եւ Յոյները իմաստութիւն կը փնտռեն, 23իսկ մենք կը քարոզենք խաչեալ Քրիստոսը, գայթակղութիւն՝ Հրեաներուն, ու յիմարութիւն՝ Յոյներուն. 24բայց անոնց որ կանչուած են, թէ՛ Հրեաներուն եւ թէ Յոյներուն, Քրիստոսը՝ Աստուծոյ զօրութիւնը եւ Աստուծոյ իմաստութիւնը:

samedi 21 octobre 2017

ԸՆԹԵՐՑՈՒԱԾՔ ՍԲ ԽԱՉԷՆ ՅԵՏՈՅ Զ ԿԻՐԱԿԻԻ - LECTURES POUR LE 6ème DIMANCHE APRES LA STE CROIX

ÉSAIE (20:2-21-16)
2en ce temps-là l'Eternel adressa la parole à Esaïe, fils d'Amots, et lui dit: Va, détache le sac de tes reins et ôte tes souliers de tes pieds. Il fit ainsi, marcha nu et déchaussé. 3Et l'Eternel dit: De même que mon serviteur Esaïe marche nu et déchaussé, ce qui sera dans trois ans un signe et un présage pour l'Egypte et pour l'Ethiopie, 4de même le roi d'Assyrie emmènera de l'Egypte et de l'Ethiopie captifs et exilés les jeunes hommes et les vieillards, nus et déchaussés, et le dos découvert, à la honte de l'Egypte. 5Alors on sera dans l'effroi et dans la confusion, à cause de l'Ethiopie en qui l'on avait mis sa confiance, et de l'Egypte dont on se glorifiait. 6Et les habitants de cette côte diront en ce jour: Voilà ce qu'est devenu l'objet de notre attente, sur lequel nous avions compté pour être secourus, pour être délivrés du roi d'Assyrie! Comment échapperons-nous?

1Oracle sur le désert de la mer. Comme s'avance l'ouragan du midi, Il vient du désert, du pays redoutable. 2Une vision terrible m'a été révélée. L'oppresseur opprime, le dévastateur dévaste. -Monte, Elam! Assiège, Médie! Je fais cesser tous les soupirs. - 3C'est pourquoi mes reins sont remplis d'angoisses; Des douleurs me saisissent, Comme les douleurs d'une femme en travail; Les spasmes m'empêchent d'entendre, Le tremblement m'empêche de voir. 4Mon coeur est troublé, La terreur s'empare de moi; La nuit de mes plaisirs devient une nuit d'épouvante. 5On dresse la table, la garde veille, on mange, on boit... Debout, princes! oignez le bouclier! 6Car ainsi m'a parlé le Seigneur: Va, place la sentinelle; Qu'elle annonce ce qu'elle verra. - 7Elle vit de la cavalerie, des cavaliers deux à deux, Des cavaliers sur des ânes, des cavaliers sur des chameaux; Et elle était attentive, très attentive. 8Puis elle s'écria, comme un lion: Seigneur, je me tiens sur la tour toute la journée, Et je suis à mon poste toutes les nuits; 9Et voici, il vient de la cavalerie, des cavaliers deux à deux! Elle prit encore la parole, et dit: Elle est tombée, elle est tombée, Babylone, Et toutes les images de ses dieux sont brisées par terre! - 10O mon peuple, qui as été battu comme du grain dans mon aire! Ce que j'ai appris de l'Eternel des armées, Dieu d'Israël, Je vous l'ai annoncé. 11Oracle sur Duma. On me crie de Séir: Sentinelle, que dis-tu de la nuit? Sentinelle, que dis-tu de la nuit? 12La sentinelle répond: Le matin vient, et la nuit aussi. Si vous voulez interroger, interrogez; Convertissez-vous, et revenez. 13Oracle sur l'Arabie. Vous passerez la nuit dans les broussailles de l'Arabie, Caravanes de Dedan! 14Portez de l'eau à ceux qui ont soif; Les habitants du pays de Théma Portent du pain aux fugitifs. 15Car ils fuient devant les épées, Devant l'épée nue, devant l'arc tendu, Devant un combat acharné. 16Car ainsi m'a parlé le Seigneur: Encore une année, comme les années d'un mercenaire, Et c'en est fait de toute la gloire de Kédar.

ՆԱՄԱԿ ԳԱՂԱՏԱՑԻՆԵՐՈՒՆ (4:3-18)
3Նոյնպէս ալ մենք, երբ մանուկ էինք, աշխարհի սկզբունքներուն տակ ստրուկ էինք: 4Բայց երբ ժամանակը լրումին հասաւ, Աստուած ղրկեց իր Որդին՝ որ կնոջմէ ծնաւ եւ Օրէնքին տակ մտաւ, 5որպէսզի փրկանքով գնէ Օրէնքին տակ եղողները. որպէսզի մենք որդեգրութի՛ւնը ստանանք: 6Եւ քանի որ դուք որդիներ էք, Աստուած ձեր սիրտերուն մէջ ղրկեց իր Որդիին Հոգին, որ կ՚աղաղակէ. «Աբբա՛, Հա՛յր»: 7Հետեւաբար ա՛լ ստրուկ չես, հապա՝ որդի. ու եթէ որդի, ուրեմն՝ Աստուծոյ ժառանգորդը Քրիստոսի միջոցով: 8Ուրեմն այն ատեն երբ չէիք ճանչնար Աստուած, կը ծառայէիք անոնց՝ որ բնութեամբ աստուածներ չէին: 9Սակայն հիմա որ ճանչցաք Աստուած, կամ մա՛նաւանդ՝ ճանչցուեցաք Աստուծմէ, ի՞նչպէս կը վերադառնաք այն տկար եւ աղքատ սկզբունքներուն, որոնց դարձեալ կ՚ուզէք ստրուկ ըլլալ: 10Կը պահէք օրերը, ամիսները, ժամանակներն ու տարիները. 11կը վախնամ ձեզի համար, որ գուցէ զուր տեղը աշխատած ըլլամ ձեր վրայ:12Եղբայրնե՛ր, կ՚աղերսե՛մ ձեզի, ինծի՛ պէս եղէք, որովհետեւ ես ալ ձեզի պէս եղայ. դուք բնա՛ւ վնասած չէք ինծի: 13Դուք գիտէք թէ ի՛նչպէս՝ մարմինիս տկարութեամբ՝ աւետարանեցի ձեզի առաջին անգամ. 14բայց մարմինիս վրայ կրած փորձութիւնս չանարգեցիք, ո՛չ ալ պժգացիք. հապա Աստուծոյ հրեշտակի մը պէս ընդունեցիք զիս, Քրիստոս Յիսուսի պէս: 15Ուստի ո՞ւր է՝՝ ձեր այդ ատենուան երանութիւնը. քանի որ ես կը վկայեմ ձեզի թէ եթէ կարելի ըլլար՝ ձեր աչքե՛րը պիտի խլէիք եւ զանոնք ինծի տայիք: 16Միթէ ձեր թշնամի՞ն եղայ՝ ձեզի ճշմարտութիւնը խօսելով: 17Անոնք նախանձախնդիր են ձեզի հանդէպ, բայց ո՛չ բարի նպատակով. նոյնիսկ կ՚ուզեն մեզ վտարել, որպէսզի նախանձախնդիր ըլլաք իրե՛նց հանդէպ: 18Սակայն լաւ է նախանձախնդիր ըլլալ բարիին հանդէպ՝ ամէ՛ն ատեն, եւ ո՛չ թէ միայն երբ ձեր մէջ ներկայ եմ:

samedi 14 octobre 2017

ԸՆԹԵՐՑՈՒԱԾՔ ՍԲ ԽԱՉԷՆ ՅԵՏՈՅ Ե ԿԻՐԱԿԻԻ - LECTURES POUR LE 5ème DIMANCHE APRES LA STE CROIX

ÉSAIE (19.1-11)
1Oracle sur l'Egypte. Voici, l'Eternel est monté sur une nuée rapide, il vient en Egypte; Et les idoles de l'Egypte tremblent devant lui, Et le coeur des Egyptiens tombe en défaillance. 2J'armerai l'Egyptien contre l'Egyptien, Et l'on se battra frère contre frère, ami contre ami, Ville contre ville, royaume contre royaume. 3L'esprit de l'Egypte disparaîtra du milieu d'elle, Et j'anéantirai son conseil; On consultera les idoles et les enchanteurs, Ceux qui évoquent les morts et ceux qui prédisent l'avenir. 4Et je livrerai l'Egypte entre les mains d'un maître sévère; Un roi cruel dominera sur eux, Dit le Seigneur, l'Eternel des armées. 5Les eaux de la mer tariront, Le fleuve deviendra sec et aride; 6Les rivières seront infectes, Les canaux de l'Egypte seront bas et desséchés, Les joncs et les roseaux se flétriront. 7Ce ne sera que nudité le long du fleuve, à l'embouchure du fleuve; Tout ce qui aura été semé près du fleuve se desséchera, Se réduira en poussière et périra. 8Les pêcheurs gémiront, Tous ceux qui jettent l'hameçon dans le fleuve se lamenteront, Et ceux qui étendent des filets sur les eaux seront désolés. 9Ceux qui travaillent le lin peigné Et qui tissent des étoffes blanches seront confus. 10Les soutiens du pays seront dans l'abattement, Tous les mercenaires auront l'âme attristée. 11Les princes de Tsoan ne sont que des insensés, Les sages conseillers de Pharaon forment un conseil stupide. Comment osez-vous dire à Pharaon: Je suis fils des sages, fils des anciens rois?


ՆԱՄԱԿ ԳԱՂԱՏԱՑԻՆԵՐՈՒՆ (2:1-10)
1Յետոյ, տասնչորս տարի ետք, դարձեալ բարձրացայ Երուսաղէմ՝ Բառնաբասի հետ, Տիտոսն ալ միասին առնելով: 2Բարձրացած էի յայտնութեամբ, եւ անոնց ներկայացուցի այն աւետարանը՝ որ հեթանոսներուն մէջ կը քարոզեմ. բայց առանձին անոնց՝ որ երեւելիներ էին, որպէսզի ընդունայն չվազեմ կամ վազած չըլլամ: 3Բայց ո՛չ իսկ ինծի հետ եղող Տիտոսը, որ Յոյն էր, հարկադրուեցաւ թլփատուիլ՝ 4գաղտնի ներս բերուած սուտ եղբայրներուն պատճառով, որոնք ներս սպրդած էին՝ լրտեսելու համար Քրիստոս Յիսուսով մեր ունեցած ազատութիւնը, որպէսզի ստրուկ ընեն մեզ. 5անոնց տեղի չտուինք՝ նոյնիսկ քիչ մը ատեն՝՝ ենթարկուելով, որպէսզի աւետարանին ճշմարտութիւնը ձեր մէջ մնայ: 6Իսկ անոնք որ կը կարծուէին բա՛ն մը ըլլալ - ինչ որ էին՝ ատիկա ինծի հարց չէ, քանի որ Աստուած մարդոց աչառութիւն չ՚ըներ -, այնպէս կարծուածները աւելի ոչինչ հաղորդեցին ինծի. 7հապա՝ ընդհակառակը, երբ տեսան թէ անթլփատներուն աւետարանը ինծի վստահուած է, ինչպէս Պետրոսի ալ՝ թլփատուածներունը, 8(որովհետեւ ա՛ն որ ներգործեց Պետրոսի մէջ՝ թլփատուածներուն առաքելութեան համար, նոյնպէս ներգործեց իմ մէջս՝ հեթանոսներուն հանդէպ,) 9ու երբ Յակոբոս, Կեփաս եւ Յովհաննէս, որոնք սիւներ կարծուած էին, գիտակցեցան ինծի տրուած շնորհքին, իրենց աջ ձեռքը տուին ինծի ու Բառնաբասի՝ իբր նշան հաղորդակցութեան, որպէսզի մենք քարոզենք հեթանոսներուն, իսկ իրենք՝ թլփատուածներուն: 10Միայն թէ կ՚ուզէին որ աղքատները յիշենք, ինչ որ ես ալ փութացի ընել:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...